دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو

اجازه هست عشق تورو تو کوچه ها داد بزنم ؟

اجازه هست که قلبمو برات چراغونش کنم

بگم می خواهم بخاطرت سر به بیابون بذارم  

YYYYYYYYYYYY  

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم

 
قناري هاي نغمه خون يکباره افسرده شدن

وقتي تو رفتي نازنين فرشته سر نمي زنه

به شهر سوت و کورمون پرنده پر نمي زنه

ستاره ها تو آسمون يکي يکي خاموش شدن

عشق و صفا و آرزو همگي فراموش شدن

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي

در باغ اميد نگاه  ياس اميد تويييييييييي

در بين هزارپونه انكس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تويي

من زندگی را برای عشق می خواهم

می خواهم تا ابد عاشق بمانم

می خواهم برای عشق بخندم و برایش گریه کنم

می خواهم با عشق به خدایم برسم

می خواهم عشق را ثابت کنم

می خواهم برای عشق بمیرم

  و به نقطه بی سرنجام که نمی دانست عاقبت چه خواهد بود سفر می کرد.

 ای کاش در این هوای بارانی دستی از سر دلسوزی بر سرم کشیده می شد.

 یا آغوشی بود که خود را بر روی آن بیندازم.و از ته دل بگریم.

 ای کاش من تنهاترین نبودم.

 ای کاش صدای بغض گرفتم رو آسمان با آن عظمتش می شنید.

 ای کاش هنگام طلوع خورشید آسمان از سر مهر نگاهی به من می انداخت.

 یا هنگامی که آسمان اشکهایش را بر زمین فرو می برد نگاهی بر چشمان منم می انداخت.

 ای کاش می فهمیدی که تنها تر از من دلی در این سرزمین وجود ندارد.

 ای کاش تنهاییم را فقط برای لحظه ای حس می کردی

  و آن گاه  قضاوت نا عادلانه ات را می کردی.

 هیچ گاه فکر نمی کردم که سرنجامم این چنین شود.

 ای کاش لحظه ای به چشمانم خیره می شدی.

 تا بغض چشمانم را که سالهاست برات حرفا دارند می خواندی.

 ای کاش اشک های شبانه ی مرا که ازتنهایی و پریشانی می ریزد.می دیدی.

 ولی همیشه هر گاه به چشمانت چشم دوختم صورتت را از من برگرداندی.

 حتی نخواستی حرف دلم را از چشمان خستم بخوانی.

 ای کاش روزی که گفتی دستانت را با دستانم پیوند خواهم داد.

 به امروز می اندیشیدی.

 ای کاش وقتی خورشید بر پشت ابر ها قایم می شد و غروب می کرد مرا در آغوشت می گرفتی

 تا سرم را بر روی سینه ات بفشارم و بغضم را بشکنم.

 اما هر گاه خورشید جای خود را به سیاهی شب می داد. 

 دستانم سردم را از دستانت جدا می کردی.

 و مرا با درد های تازه و عقده های دیرینه تنها می گذاشتی.

 و تنها با نگاهی ساده از کناره دلی آشفته که عمریست انتظار آمدنت را می کشد می گذشتی.

 ای کاش جاده ای که با هم در آن قدم می زدیم به پایان نمی رسید.

 ای کاش چشمان منتظر باز هم انتظار ما را می گشیدند.

 اما آنها هم ناامید شدند ودر میان  این راه بی انتها ما را تنها گذاشتند.

 ای کاش بر بلندترین نقطه که جایگاه خداست می توانستم بایستم و از ته دل فریاد بزنم.

 فریادی که هیچ گاه صدایش در عالم نپیچیده.

 فریادی سر شار از روزهای خوش آشنایی.

 فریادی سرشار از روزهای غمنگیز تنهایی.

 فریادی سرشار از روزهای بدون تو گذراندن و به آرامی به خواب رفتن. 

 فریادی سرشار از درد و رنج  که عاقبتش جز جدایی هیچ چیز نبود  .

 دستان سردم را از دستان پر مهرت بیرون آوردم.

 تا دوباره بتوانی به خوشی های زندگی ات بی اندیشی.

 و زندگی خود را بدون وجوده من که جز مجسمه ای خیره به نقطه ای مبهم نبودم.

 از نخست با خوشی آغاز کند...

 رفتم که با رفتم چشمانت طلوع خورشید را بار دگر ببیند...

 

مگر شوید شراب لطف او از دل غبارم را

 

  

بهشت عشق من در یادها گم شد

 

کاش ميشد در ناشناخته مکاني غريب

به ديدار خورشيد ميرفتيم

دستهايمان را به دستان مهربان اسمان ميداديم

و دلنگراني هايمان را قسمت ميکرديم

کاش ميشد ان پسرک فال گير

برايمان فال بگيرد

و با هر جمله اش که مرا در اتش اضطراب ميسوازند

نگاه مطمئن تورو ببينم

و ارامش درياي طوفاني دلم را حس کنم

کاش ميشد در سرزمين پونه هاي وحشي دل

به عروسيه عروسکها ميرفتيم

و دل به مهتاب مي سپرديم

تا از زيبايش حلقه ي زيبايي درست کند

بر سر من و تو بگذارد

کاش ميشد سوار بر اسب بي قرار مجنون شويم

و تا کوير تشنه ي عشق پيش برويم

و بر خار هاي بيابان " عشق " را حک کنيم

کاش ميشد زير درخت نارون به دستان من و تو

زنجير ميزدند

و ما تا ابد براي هم مي مانديدم

و مرز بودن ها و نبودن ها را طي ميکرديم

کاش ميشد......